Een zekering is een soort overmatige huidige beveiligingsinrichting die is ontworpen als een offer-element in een systeem van elektrische stroom. Zekeringen zijn ontworpen om het openen van circuits wanneer buitensporige stromingen aanwezig zijn als gevolg van overmatige stromingen, en op deze wijze zijn ontworpen om te voorkomen dat verdere schade aan het systeem die zouden kunnen voortvloeien als de zekering niet aanwezig waren. Zekeringen zijn offer, omdat ze over het algemeen goed voor één keer gebruikt zijn en worden vernietigd in het proces van operationele. Het gebruik van zekeringen in een circuit biedt goedkope verzekering moet er een toevallige of onopzettelijke fout in het systeem bedrading of onderdelen.
Volgens de zekering die standaard IEC 60269-1, een zekering is "een apparaat dat door het versmelten van één of meer van de speciaal ontworpen en gebouwde componenten het circuit waarin deze wordt ingevoegd opent door het breken van de huidige wanneer dit een bepaalde waarde voor een voldoende tijd boven. De zekering bestaat uit alle onderdelen die vormen van het volledige apparaat".
Dit betekent dat per definitie, de term 'fuse' inclusief alle onderdelen die werken is aan het circuit beschermen tegen overmatige stromingen. Dit bestaat uit een zekering base of fuse mount, de fuse-koppeling en in voorkomend geval, vervangende afhandelt, de fuse vervoerder of dekt.
Gemeenschappelijke taal de term "zekering" is synoniem voor fuse-koppeling. 'Zekering base' en 'fuse drager' kunnen worden doorverwezen naar een 'zekeringhouder'. Een drager van de fuse scharnierend aan de zekeringhouder kan vormen een 'fuse switch' met behulp van de zekering als het verplaatsen van de contactpersoon.
Verschillende zekering systemen, met verschillende vormen, contact stijlen, technologieën, etc. hebben historisch ontwikkeld in verschillende landen. Hun elektrische prestaties en operationele kenmerken worden echter wereldwijd geaccepteerd en gedekt door de internationale norm IEC 60269 "Low Voltage zekeringen".
